Mensen die me héél erg goed kennen weten dat ik van jongsaf aan een liefhebber ben van puzzels. Eerst de legpuzzels, daarna de kruiswoordraadsels, daarna de doorlopers. Op een gegeven moment ben ik me zo rond mijn 13de gaan interesseren voor de familiepuzzel ofwel: genealogie (Stamboomkunde). En daar zat ik als jong meisje tussen ouden van dagen die ook in de stoffige oude boeken en soms perkamenten vellen aan het snuffelen waren .... Geweldig vond ik het. Oud schrift? Daar ging ik me in verdiepen. Eigenwijzigheid? Volop aanwezig, want hoe kon in een klein dorpje als Ameide aan de Lek nu mensen met dezelfde bijzondere achternaam (Diepenhorst) wonen terwijl mijn oude wijze oudoom Leen Diepenhorst beweerde dat het onderling absoluut geen familie was! Dit zou ik wel even gaan weerleggen. Het bewijs was natuurlijk al snel geleverd: alle mensen met de naam Diepenhorst waren (natuurlijk) familie van elkaar!! Alle verzamelde gegevens werden nauwkeurig vastgelegd. Eerst geschreven op papier en later verwerkt met de typemachine. Tenslotte werd alles op de computer ingevoerd. Hieruit mondde uiteindelijk een heus boekwerk!
Hieraan werd ik gisteren ineens weer herinnerd. Omdat ik me b.v. ook interesseer in mijn eigen familienaam (van der Lem) heb ik bij Google een abonnement dat ik alle berichten met "van der Lem" erin vermeld krijg. Vaak gaat het dan om Gerard van der Lem, de voetbaltrainer, of Vincent van der Lem, de cineast of Erwin van der Lem, die foto's maakt. Maar gisteren: ja, daar stond ik toch ineens zelf!!!! Blijkbaar had het Centraal Bureau voor de Genealogie hun archief gedigitaliseerd en las ik:
======================================
Auteur(s): Lem, J.S.D. van der
Op zoek naar 't Fortuin : Genealogie van het geslacht Diepenhorst.
Nijmegen 1991
213 blz., index.
signatuur: G/Diep
Trefwoord(en): Diepenhorst
Boekbespreking:
Uit: Mededelingenblad CBG 1992-02 J.S.D. van der Lem en C.P.B. van der Lem sr. Op zoek naar 't Fortuin. Genealogie van het geslacht Diepenhorst. Beschrijving van het nageslacht van Jan Willemsen Diepenhorst (ñ 1630-1704) herbergier en eigenaar van de herberg 't Fortuin te Ameide. Nijmegen, 1991 . 213 blz., index. (GDiep). Te bestellen door overmaking van f 46,- (incl. verzendkosten) op girorekening 5538337 t.n.v. mw. J.S.D. van der Lem, De Gildekamp 20-35, 6545 KC Nijmegen. Ofschoon blijkens de titel in deze genealogie de nadruk ligt op het nageslacht van Jan Willems Diepenhorst, wordt ook over de zes oudere generaties het nodige meegedeeld. De stamreeks is teruggezocht tot een zekere Pieter Soys, die tussen 1494 en 1521 wordt genoemd als gemachtigde in de bijlagen van de stadsrekeningen van Gouda. Dat er met het samenstellen van deze uitgebreide genealogie veel tijd moet zijn gemoeid kunnen wij ons voorstellen. Zo zijn in vrijwel alle gevallen de overlijdensdata en -plaatsen opgezocht. Ook de namen van getuigen (zowel in akten van voor als na de invoering van de burgerlijke stand) worden gegeven, met vermelding van leeftijd en beroep. Kortom, een degelijk werkstuk dat bovendien opvalt door een aantrekkelijke typografie.
======================================
Wow, zo was het inderdaad. Wat leuk om dit zo nog een keer te lezen na 18 jaar!! Boek allang uitverkocht natuurlijk, het adres allang niet meer van toepassing, alleen het gironummer is nog van mij
En nog steeds ben ik met deze geweldige hobby bezig. Geen familienaam uit mijn stamboom (en die van mijn man en kinderen is veilig!!) Alles wordt nageplozen en beschreven. Ik heb ook enkele familie-hyves gemaakt om zo de gegevens te kunnen delen en vooral de (oude) foto's voor het nageslacht te bewaren. Ik raak hier volgens mij nooit klaar mee en dat is maar goed ook, wat zou ik anders met mijn vrije tijd moeten doen
Vanochtend eventjes boodschappen doen. Bij de papiercontainer staat iemand "vrolijk" zijn doos leeg te halen van een of ander elektrisch apparaat. Grote blokken piepschuim en een grote plastic zak worden zonder blikken of blozen in de papiercontainer gekieperd. Op mijn opmerking dat het toch echt een papiercontainer en geen afvalcontainer is wordt slechts stoicijns voortgewerkt ... Tja.
Op de terugweg zie ik een mevrouw haar tuintje stofzuigen, weliswaar vrijwel geheel betegeld, maar toch. Het moet toch echt niet gekker worden met de wereld denk ik dan ...
Time flies: Tijmen is na een jaartje Japan weer terug in Nederland en gaat verder met zijn studies Japans, Wiskunde en Informatica in Leiden c.q. Delft.
Bas is nu 4de jaars leerling verpleegkundige (= laatste jaar) en mag dat jaar op zijn favoriete afdeling 'Short Stay' doorbrengen. Verder tuft hij met onze auto door heel Nederland. Goed oefenen maar!
Daphne gaat het laatste jaar van de Havo doen en weet nog niet precies wat ze daarna wil doen. De tijd begint nu wel een beetje te dringen!
Vanmorgen kreeg ik een telefoontje van de wijkagent. Ze hadden waarschijnlijk mijn fiets teruggevonden (die in juni j.l. was gestolen uit de voortuin). Of ik even wou komen kijken met de bijbehorende aangifte enzo. En daar stond ie: 13 in dozijn Limit Omafiets! Ik had de twee sleuteltjes bij me en ja hoor: het slot ging meteen open. Voor de agent genoeg bewijs en ik kreeg hem meteen mee (na nog wat papierwerk ingevuld te hebben natuurlijk).
De fiets was teruggevonden in de Sieradenbuurt. Daar stonden een heleboel fietsen afgedekt in een bossage. Gelukkig had een oplettende agent (?) iets zien glinsteren aldaar en had polshoogte genomen. En joepie: de banden waren nog heel. Ik kon er zo op wegfietsen. Wel wat geroest en bebladerd en 1 spaak los, maar toppie toch?
Helemaal goed. Nu de andere 3 gestolen fietsen van de afgelopen 20 jaar nog ...
En toen was ie weg ... Onze Tijmen. Inmiddels is hij in zijn hotelkamertje in Tokyo aangekomen alvorens 8/9 in zijn studentenkamer te kunnen trekken. Mensen die hem kennen verwijs ik naar zijn blog: http://tirune.blogspot.com
Ik heb alle kleding en linnengoed van Tijmen gewassen alvorens hij naar Japan vertrekt. En wat blijkt: in 2 jaar tijd zijn er toch 16 sokken wees geworden, oftewel: er zijn zo'n 16 sokken hun wederhelft kwijt!
Tijmen heeft een studiebeurs gekregen en gaat per 1/09 voor een studiejaar naar Tokyo Japan om verder Japans te studeren en wellicht zijn wiskunde- en informatica studies wat te continueren. Reis geboekt, nu nog de rest regelen in een paar weken tijd
Bas begint 28-07 in het Flevoziekenhuis met het 3de jaar MBO-verpleegkunde. Dat is 4 dagen werken en 1 dag naar school. Hij begint op de Short Stay-afdeling waar hij ook 3 maanden stage heeft gelopen.
Daphne begint in augustus met 4 Havo Natuur en Gezondheid...
Ik doe niet aan die FW: berichtjes. Dus doe geen moeite en stuur ze niet door aan mij. Ik lees ze toch niet en stuur ze ook niet door.
Eind november 2006 vertrok onze Tijmen naar Leiden en daarmee kwam er een kamer leeg naast die van onze Bas op de bovenste verdieping. Groot waren de plannen. Bas wilde deze kamer wel annexeren! Maar eerst ging het behang eraf. Oei, deze klus viel al niet mee en duurde wel 1 jaar. Het resultaat was dat er allemaal scheuren en gaten onder het behang vandaan kwamen. Leendert en Bas en ook Daphne hadden geen zin om deze klus af te maken
Daarom dan ten lange leste maar een klussenbedrijf laten komen. Die bracht offerte uit (
) en tegen betaling van de nodige Euri komen zij 29-3 en 12-4 de kamer opknappen: muren egaliseren en afwerken, plafond witten en elektra netjes aanleggen. We zijn benieuwd.
En daar stonden ze ineens voor de deur afgelopen maandag om 10.30: de mannetjes van Schuuring die gestuurd waren door de UPC om ons weer ons eigen beeld te bezorgen. 3-man sterk. Natuurlijk eerst in de meterkast turen en met zo'n signaalmeter nagaan waar de breuk ongeveer zou kunnen zitten. De man van de UPC had gezegd: 14 meter vanaf de meterkast de straat in richting kastje. Nou, die 14 meter kan wel kloppen, maar de kabel bleek niet de straat in te lopen
Nee, die liep gezellig onder het huis van onze buren door en verder naar die buren en die buren. Normaliter zijn onze directe buren overdag niet thuis (werken allebei), maar maandagochtend was de buurvrouw thuis. Die was er niet blij mee dat een paar vreemde (vieze) snoeshanen in haar kruipruimte gingen wroeten. Het kostte ook nog heel wat moeite om de kabel op te snorren. Maar uiteindelijk was de kabel getraceerd, nu de breuk nog. Afijn: enkele uren later bleek onze kabel in de fundering van het huis ingegoten te zijn en precies op de overgang buitenmuur te zijn beschadigd. Gevolg: een gigantisch gat werd er bij de buren tegen de buitenmuur gegraven. Buurvrouw niet blij. En ja hoor: toen hadden we om 14.30 uur weer ons eigen beeld!!! En het was nog nooit zo mooi scherp geweest. Als pleister op de grote wonde bij de buurvrouw heb ik wat cadeautjes gekocht. Eind goed al goed? Nee, toch niet: je raadt het nooit: de buren hebben nu geen beeld